Station Noord

Sabine van Boven

opleiding: Toneelschool Arnhem

tijdens Station Noord gespeeld in de voorstelling

Pygmalion (NNT * regie: Koos Terpstra)

eigen voorstelling

De vrouw die zichzelf weggaf
idee en spel: Sabine van Boven * begeleiding: Irma Nijenhuis.

Station Noord notities

Ik heb van Station Noord gehoord toen ik in het vierde jaar van de toneelschool zat. Aan het idee in Groningen te moeten gaan wonen, moest ik even wennen, maar wat er binnen Station Noord allemaal mogelijk is, sprak me enorm aan. Ik ben op gesprek gegaan en vond het verschrikkelijk. Ik werd enorm aan de tand gevoeld en flink aangepakt en ben daarin erg eerlijk en open geweest. Vreemd genoeg gaf me dat het gevoel dat ik het slecht gedaan had en het helemaal kon vergeten. Iemand die zo duidelijk ook de 'ellende' van het theatermaken benoemd en bespreekt willen ze vast niet hebben. Ik heb daarom ook het hele Station Noord losgelaten en me op andere dingen gericht. Totdat ik gebeld werd met de vraag of ik naar Groningen wilde komen. Natuurlijk!
De bedoeling was dat ik de eerste periode bij de Citadel zou gaan spelen. Daar had ik veel zin in, want ik hou erg van het jeugdtheater. Door een miscommunicatie ging dat uiteindelijk niet door en kon ik de eerste 3 maanden zelf in gaan vullen. De eerste weken heb ik vooral cultureel Groningen wat verkend, maar al gauw merkte ik dat ik wilde gaan schrijven. Het leek me een uitdaging een monoloog te schrijven en die zelf te spelen, maar door een ander te laten regisseren. Ik ben dus gaan schrijven.
Daarna eerst bij het Noord Nederlands Toneel gespeeld in 'Pygmalion'. Een bestaande rol overgenomen en daar ruim 2 weken voor gerepeteerd. Toen al voor het eerst de grote zaal in. Een grote ervaring en erg leuk en leerzaam om mee te maken. De tournee duurde van januari tot begin april. Na deze tournee ben ik met Irma Nijenhuis aan het werk gegaan met de monoloog. De eerste maand vooral bezig geweest het script met elkaar te herschrijven. Ik heb een hele andere volgorde gemaakt van de tekst, dingen weggehaald, dingen toegevoegd. We zijn vanuit de vorm verder aan de gang gegaan. Omdat de monoloog eigenlijk gaat De vrouw die zichzelf weggaf

over een vrouw die hardop denkt, hebben we besloten om de mond en de ogen extra aandacht te geven. Dit door een camera op mijn gezicht te zetten en die heel groot te projecteren, van onder de wenkbrauw tot en met de bovenlip. Ik praat dan ook de hele tijd in de camera. Het geheel maakte het meer tot een performance dan een voorstelling. Het was een leerzaam proces voor mij, omdat ik zelf geneigd ben fysiek en grotesk te spelen en nu de hele monoloog niet kon bewegen en heel klein en zacht moest spelen. Op het moment de gedachten creëren. Veel van geleerd. Eind juni heb ik deze monoloog gepresenteerd.
En omdat ik nog een maand 'over had' en ik graag nog verder wilde met de monoloog, heb ik de kans gekregen om in februari 2005, nog een kleine maand aan de monoloog verder te werken en een aantal keren te spelen, zowel in Groningen als Arnhem.

Na Station Noord ben ik eerst een half jaar gaan reizen door Brazilië. Omdat mijn vriend en ik er in de toekomst misschien voor langere tijd willen gaan wonen, wilde ik het land leren kennen, maar ook uitzoeken wat er op het gebied van theater mogelijk is voor mij. Veel voorstellingen gezien, gesprekken gehad met acteurs en regisseurs en een week meegelopen op een theateropleiding aldaar. Het is niet makkelijk daar iets te gaan doen met toneel, gezien de beperkte financiële middelen. Maar we zullen zien!
Na Brazilië meteen met de monoloog in het Grand aan de gang gegaan en die in februari en april 2005 gespeeld. In maart heb ik nog een aantal weken theaterles gegeven op een middelbare school (doe ik elk jaar in maart, ben ook docente). Daarna was het moeilijk wat te vinden op speelgebied. Ik heb nog wel wat workshops gegeven, kleine voorstellingen gemaakt, maar het lukte niet (ondanks vele brieven naar gezelschappen) iets te vinden.
In september-december 2005 ben ik dan ook decortechnicus geweest van Theater Terra. Ook een leuke ervaring, maar niet wat ik wil natuurlijk. Daarna zou ik iets gaan schrijven voor een voorstelling deze zomer, maar werd zwanger en was daar zo ziek van dat ik niets meer kon. In maart weer lesgegeven en nu speel ik 2 maanden in een jeugdtheatervoorstelling in Arnhem bij een nieuw theatergezelschapje 'Door het oog van de hond'. Erg leuk gezelschap, erg leuke voorstelling en heerlijk om weer te spelen.
Wat de toekomst brengt: geen idee! Twee acteurs en ik gaan deze zomer voor een festival nog wel een voorstellinkje maken, maar die ga ik regisseren ipv. spelen wegens hoogzwanger zijn. Daarna bevallen enzo, en de voorstelling waar ik nu in speel zal hoogstwaarschijnlijk volgend jaar nog op scholen gespeeld gaan worden en verder???? Ik hoop veel te kunnen gaan spelen in de toekomst en blijf me daarvoor inzetten en daarnaar zoeken. Maar makkelijk is dat niet helaas ...

(voorjaar 2006)