Op een vergeten bouwplaats worstelen een werkloze man, een strompelende oude vrouw en een alleenstaande moeder om te overleven. Door gebrek aan geld zijn ze veroordeeld tot deze plek, waar niets meer vanzelfsprekend is.
Hier regent het starre regels en houden schreeuwende televisiereclames hen wakker. Een eigenaardige fanfare van zingende hulpverleners, treuzelende bouwvakkers en goedbedoelende politici trekt door hun leven. Langzaam zakt iedereen steeds verder de modder in.
Een muzikale voorstelling over schaamte, dozen vol ongeopende post én hoopgevend menselijk contact.
In Nederland leeft acht procent van de gezinnen in armoede. Een op de dertien kinderen groeit er zelfs in op. Met dans, livemuziek en teksten op basis van interviews en documentair materiaal, maakt theatermaker Maarten Smit invoelbaar wat armoede in Nederland betekent.
